• تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

  مهندس مهدی بازرگان، رییس نخستین دولت برآمده از انقلاب بهمن ۵۷ بود. نخست‌وزیر امام و انقلاب و اسلام اما، دولتش مستعجل بود و تنها ۹ماه پس از تصدی ریاست دولت موقت، در پی اوج‌گیری رفتارهای ماجراجویانه کرسی صدارت را ترک و به عضویت در شورای انقلاب اکتفا کرد. بازرگان که حکمش را از رهبر معظم انقلاب گرفت و رای اعتمادش را نیز از راهپیمایی گسترده مردم در سراسر کشور؛ از همان آغاز کار دولت مستعجل و موقت‌اش، آماج نقدهای روا و ناروا شد و چیزی نگذشت که نقدها همه ناسزا شدند. بازرگان دیگر نخست‌وزیر حکومت انقلابی نبود، بلکه پیرمرد سازشکاری بود که با لیبرال مسلکی‌اش خواسته و ناخواسته جاده را برای بازگشت امپریالیسم صاف می‌کرد. این سخن تنها بر زبان کهنه رقیبان آزارگر بازرگان در حزب توده جاری نبود. دوستان، شاگردان و فرزندان معنوی بازرگان نیز چون اوراد و اذکار یومیه به تکرار فقراتی از این دست مشغول بودند و برای دفع این شر و بلیه‌ای که گریبان انقلاب را گرفته بر صدر و ذیل نشریات خویش تعویذ می‌بستند. تا کردند آنچه کردند و شد آنچه شد.
بازرگان انقلابی به معنای متعارف آن روزگار نبود و خودش نیز بر این نکته تاکید داشت. او خود را بولدوزری برای برداشتن موانع بزرگ و غریدن و پیش رفتن نمی‌انگاشت. انقلاب برای او حکم سیلاب را داشت و او در عمر سیاسی‌اش چشم‌انتظار بارانی بود به حساب و اندازه. در یک کلام، او اصلاح‌طلب بود، گرچه اصلاح‌طلبی‌ نابهنگام. در ماه‌های پایانی رژیم پهلوی او همچنان خود را به پارلمانتاریسم وفادار می‌یافت و با گشایش سیاسی حاصل از خیزش مردم در جست‌وجوی راهی بود برای رفرم. این رفرمیسم اما دیرهنگام بود و توفان انقلاب سر باز ایستادن نداشت. بازرگان به اصرار و مشورت برخی از یاران جوانش به قطار انقلاب پیوست و با رهبری فقید انقلاب همراه شد؛ برخلاف شاپور بختیار که همه سرمایه سیاسی‌اش را در قمار میان انقلاب و اصلاح دیرهنگام باخت. بازرگان و بختیار فاصله چندانی نداشتند اما یکی شد آخرین نخست‌وزیر سلطنت استبدادی و دیگری اولین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی. این دو سرنوشت به دو سرشت متفاوت بازرگان و بختیار باز می‌گشت. بازرگان سودای قدرت و شهرت در سر نداشت و اساسا در سیاست اهل سوداگری نبود. او پیش‌تر و بیشتر از آنکه سیاست‌پیشه باشد؛ مرد دیانت، اخلاق و اصلاح بود. سیاست و قدرت برایش موضوعیت ذاتی نداشت بلکه طریقی بود برای اصلاح جامعه.
این هدف اخیر نیز برای او با هر وسیله‌ قابل تقرب نمی‌نمود. شخصیت سیاسی بختیار اما دیگرگونه بود، همچون دیگر سیاست‌پیشگان. الّا اینکه در قمار آخر، بخت با او یار نشد و چونان توسنی سرکش سوار آزموده خویش را در لحظه غفلت بر زمین زد. بازرگان به معنای متعارف آن روزگار انقلابی نبود. از آن دست مبارزانی که از رفرم بیزارند و بی‌صبرانه در انتظار زیر و زبر شدن‌های بنیادی‌اند. او انقلاب را نمی‌خواست چون آسیب‌های آن را می‌شناخت. اما چون امواج انقلاب بلند شد، او نیز بدان پیوست. نه برای موج‌سواری -که نه می‌خواست و نه می‌توانست- بلکه برای مهار سیلاب و کاهش آسیب‌هایش به حداقل ممکن. بازرگان به کمک انقلاب آمد تا آن را هرچه زودتر به اهداف واقعی‌اش برساند، یعنی تاسیس نهادهای تازه در کوتاه‌ترین زمان ممکن. با این تعریف و از این منظر بازرگان انقلابی بود و مانند انقلابیان حرفه‌ای عمل کرد. انتقال قدرت با کمترین هزینه ممکن، تاسیس نهادهای تازه و انداختن ارابه قدرت در جاده قانون کار کمی نبود که بازرگان کرد. اما هیولای ماجراجویی و بلبشوییسم در چهره انقلابیگری، اولین قربانی خود را نشان کرده بود؛ نخستین رییس‌دولت انقلاب که از قضا بیشترین سنخیت را با نخستین انقلاب اصلاحی عصر ما داشت. انقلابی که ارتش را به برادری و ترک برادرکشی فرا می‌خواند و بر لوله تفنگ سربازان گل می‌کاشت تا این پیام را نه‌فقط به ارتش بلکه به تاریخ مخابره کند که انقلاب اسلامی، اصلاحی و انسانی است و اهل خشونت نیست و عطش خونریزی ندارد. انقلابی که برای پیروزی سندی جز مظلومیت دست‌های خالی عرضه نمی‌کرد و خشن‌ترین اقدامی که رهبرش از سربازان می‌خواست ترک پادگان بود. انقلابی که می‌خواست روح یک جهان بی‌روح باشد. صدارت بازرگان در نخستین حکومت برآمده از این انقلاب نه تصادف بود، نه اشتباه و نه توطئه. برعکس طبیعی‌ترین و بهترین انتخاب ممکن بود. نهایت آنکه نه زمینه مساعد بود و نه زمانه مناسب؛ و بازرگان که با انقلاب مشروطیت بالید و عمری برای ترویج اسلام به‌مثابه بهترین قانون زیست فردی و اجتماعی قلم زد و قدم زد، اولین قربانی فرزندخواری انقلاب اسلامی شد.
شاید بازرگان مرد زمانه خود نبود. اگر بود در جمع دوستان، همراهان و شاگردان قدیم تنها نمی‌ماند. نه‌تنها هم‌رزمان قدیمی که فرزندان معنوی‌اش نیز او را تنها گذاشتند. کم نبودند کسانی که زیر علم بازرگان آمدند و زیر بیرق دیگران رفتند. زمانه شبه‌انقلابی آن روزها با بازرگان نمی‌ساخت و بازرگان هم نه سر سازش با آن داشت و نه سر ستیز. روز چهاردهم آبان ۵۸ استعفای چند باره‌اش پذیرفته شد و او که همچنان «دیانت، امانت و حسن‌نیت‌اش» مورد اعتماد رهبر فقید انقلاب بود با کناره‌گیری، زمینه را برای یگانه کردن حاکمیت مهیا کرد؛ با این وسواس که دوگانگی حاکمیت، کشور را با خطری مواجه نکند و این انقلابی‌ترین کاری بود که از عهده این کهنه اصلاح‌طلب برمی‌آمد. پس از آن، بازرگان و یارانش در شورای انقلاب و سپس مجلس اول، همچنان در جهت نهادسازی کوشیدند. وقتی همه درها را به روی بازرگان بستند، باز هم به رفق و مدارا مشورت داد و نصیحت کرد.
بازرگان در ۱۶سال آخر حیاتش که پس از انقلاب بود، از دوستان و شاگردان جفا و ملامت بسیار دید. فهرست کسانی که سال‌ها در محضر درسش نشستند و بعدتر به مجادله و مقابله با او برخاستند، کوتاه نیست. گیریم بازرگان انقلابی نبود و به هر سبب نمی‌توانست یا به هر دلیل نمی‌خواست بولدوزر این انقلاب نوپا باشد. گیریم بازرگان مرد زمانه خود نبود؛ اما او چند دهه از پیشگامان نوسازی و نوگرایی بومی و اندیشه‌گری عملگرایانه و سیاست‌ورزی مصلحانه و دینداری روشنفکرانه و روشنفکری دیندارانه بود و استحقاق این جفاها که دید و ملامت‌ها که کشید را نداشت. آنان که بازرگان را می‌شناختند، کارهایش را دیده و آثارش را خوانده بودند و از خرمن دانش و اخلاقش خوشه‌ها چیده و توشه‌ها اندوخته بودند و پس از انقلاب به ناروا ناسزایش گفتند، تقصیر کردند و آنان که به اقتضای سن خویش، بازرگان دهه‌های پیشین را نمی‌شناختند و تحت‌تاثیر تبلیغات، چهره‌ای مخدوش از پیرمرد دیانت و سیاست در ذهن خویش یافتند، دچار قصور شدند. اینک سال‌هاست که غبارها فرو نشسته و بازرگان با حیثیت و وجاهتی حتی بیش از گذشته، به تاریخ امروز بازگشته و قاصران و مقصران باید عذر قصور و تقصیر خویش به پیشگاه او عرض کنند. این نیز میسر نیست جز آنکه بازرگان را آن‌گونه که بود بشناسیم؛ نه بیشتر و نه کمتر. تا بعد.

 *تحلیلگر مسائل سیاسی / وقایع اتفاقیه

  • تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

سوال مخاطب نی‌نی‌بان: سلام وقتتون بخیر ایا قرص دوفاستون مانع از پریود شدن میشه؟ من این ماه چهار پنج روز بعد از زمان تخمک گذاری تمام علائم پریودی رو داشتم به مدت چند روز ولی پریود نشدم و هر روز یه عدد قرص دوفاستون میخورم امروز بیست و یکمین روز پریودمه؟ امیدی هست باردار باشم یا بخاطر دوفاستونه؟

پاسخ دکتر نوشین نظری، متخصص زنان و زایمان:

این دارو تاثیری در تاخیر و تعجیل پریود ندارد. فقط میزان هورمون های
تخمدانی را به حد مناسب می رساند. بهتر است برای بررسی با پزشک خود مشورت
کنید.  

  • تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

اگر بخواهیم جوهره زندگی موثر و طولانی زنده‌یاد مهندس بازرگان را در یک کلام خلاصه کنیم، آزادی چکیده بیش از ۶ دهه فعالیت و تلاش پیگیر اوست.

مهدی معتمدی مهر: اگر بخواهیم جوهره زندگی موثر و طولانی زنده‌یاد مهندس بازرگان را در یک کلام خلاصه کنیم، آزادی چکیده بیش از ۶ دهه فعالیت و تلاش پیگیر اوست، در عرصه‌های گوناگون دین‌داری، اندیشه‌ورزی و کنش سیاسی؛ البته باید مراقب بود که آزادی‌خواهی و آزادی‌بینی بازرگان به لیبرالیسم ترجمه و فروکاسته نشود. اگرچه دیری است بسیاری از مخالفان دیروز بازرگان پذیرفته و بعضا نیز اقرار کرده‌اند که روزگاری هم از این پیش‌تر، از سر اثرپذیری از فضای ملتهب انقلاب، یا از روی قدرت‌طلبی و بی‌انصافی و در مقام دشنه و دشنام و در معنایی قلب یافته به سازش‌کار و غیرانقلابی و آمریکایی و… مردی را که سالیان دراز در راه مبارزه با استبداد و استعمار کوشیده و رنج زندان و تبعید برده بود، لیبرال خوانده بودند؛ امروز نیز هستند کسانی که می‌خواهند با لیبرال‌نامیدن بازرگان، جهت‌گیری‌های سیاسی و احیانا برخی برخورداری‌ها را در سایه اعتبار تاریخی و اخلاقی بازرگان بپوشانند یا تباری برای خویش حاصل آورند.
چندین سال پیش، یکی از نشریات پرتیراژ و البته معتبر ایران [مهرنامه] در یادداشتی به قلم سردبیر، بازرگان را «لیبرال تنها» خواند – حدیثی که نیم آخرش واقعیت بی‌پاسخ انقلاب ۵۷ است – سرتیتر دلایل نویسنده در تلقی لیبرالی از بازرگان به این قرار است: «۱- لیبرالیسم (آزادی‌خواهی) خواست حکومت قانون است. ۲- لیبرالیسم (آزادی‌خواهی) پذیرش تقدم آزادی بر عدالت است. ۳- لیبرالیسم (آزادی‌خواهی) خصم کمونیسم است. ۴- لیبرالیسم (آزادی‌خواهی) نسبتی با پوپولیسم ندارد. ۵-لیبرالیسم (آزادی‌خواهی) همسایه محافظه‌کاری است. ۶- لیبرالیسم (آزادی‌خواهی) همان اصلاح‌طلبی است».نویسنده در جای‌جای مکتوب، خویش را ملزم دیده که «لیبرالیسم» را همراه با ترجمه بیاورد و گویی ایشان نیز احتمالا ‌می‌دانسته که میان لیبرالیسم و آزادی‌خواهی تفاوت‌هاست. البته اگر صور گوناگون دموکراسی و ازجمله سوسیال دموکراسی را بتوان لیبرالیسم نامید، هیچ ایرادی بر این داوری نخواهد بود اما اگر چنین نباشد که می‌اندیشم لیبرالیسم و انواع دموکراسی، مقولاتی مستقل‌اند، آنگاه می‌توان مدعی شد که در هر نوع نظام سیاسی مبتنی‌بر دموکراسی و به‌ویژه دموکراسی‌های اجتماعی که مصادیق عینی آن را می‌توان در فرانسه و سوئد یافت، تقدم آزادی بر عدالت، کنش اصلاح‌طلبانه (رفرمیسم)، حاکمیت قانون و رفتار سیاسی غیرپوپولیستی دیده می‌شوند. موضوع اصلی این مقاله لیبرالیسم نیست اما از آنجا که بی‌تعهدی به مفاهیم، سنتی از سنن جوامع استبدادزده است و سال‌ها میان آزادی‌خواهی و لیبرالیسم خلط و مغالطه شده، چاره‌ای نیست جز آنکه در ابتدا ثابت کنیم بازرگان آزادی‌خواه بود، بی‌آنکه نیازی باشد لیبرال نامیدش. «لیبرالیسم بر پایه حقوق و آزادی‌های مدنی و سیاسی در سه حوزه مذهب، سیاست و اقتصاد قرار دارد.»از آنجا که آزادی مذهب، یکی از شئون آزادی‌های فردی است، نگاه مهندس بازرگان به مذهب، ذیل آزادی‌های فردی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

بازرگان و آزادی‌های فردی
بازرگان در مقام یک کنشگر سیاسی مسلمان، عمری برای کرامت بشر و حقوق مردم تلاش کرده‌ و می‌گوید: «اساس روح دموکراسی، قدرشناختن و ارزش‌دادن به فرد انسان است. انبیا اولین کسانی بودند که حتی به پست‌ترین و زیردست‌ترین و فراموش‌شده‌ترین طبقات مردم عنایت و محبت کردند و برای آنان حق و حریم قائل شدند. رسول خدا(ص) می‌گوید: لطف خدا شامل حال کسی است که قدر خود بشناسد، آن کس که ارزش خود را نشناخت، تباه شد.» بازرگان آن‌قدر برای کرامت انسانی اهمیت قائل است که می‌گوید: «اصلی‌ترین کار پیامبران، نزدیک‌کردن انسان به خداست و آنها بیش از هر کسی ارزش و مقام برای انسان‌ها قائل بوده‌اند» و آن‌قدر استعداد و توانمندی بشر را عظیم می‌بیند که می‌گوید: «خداوند از میان عامه و توده مردم و از خود آنها نه از خارج و با دخالت خارج، فرستاده‌ای را برمی‌انگیزاند.»بازرگان در ترویج این باور می‌کوشد که: «آیه بعثت می‌گوید «بعث فی الامیین رسولا منهم» در میان مردم، جامعه، انسان‌ها، بی‌سوادها، مستضعفان و طبقات پایین. نمی‌گوید: «بعث فی العلماء، بعث فی الاشراف، بعث فی الاولیاء». چه نکته‌ای نهفته در این کرامت انسانی. او خدایی‌ است که چنین کرامت و احترامی برای بشر قائل است.»
و باز هم بازرگان می‌گوید که پیغمبران اولین اعلام‌کنندگان حق آزادی طبیعی و فطری بشر بوده، پایه تمامی مذاهب حقه و اساس هر هدایت و مسئولیت بر اختیار می‌باشد. حکمت خدا از روز ازل (باوجود کوته‌بینی و ایرادگیری ملائکه) بر آزادی بشر قرار گرفته است. اختیار و آزادی موهبت الهی است. لیکن جهل و غرور بشر صدها سال جلوی آن را با سدهای بیدادگری و خرافات بسته است.»
با این همه نباید از یاد برد که در جهان‌بینی و هستی‌شناسی بازرگان، هیچ‌چیز جز خدا اصالت نهایی ندارد. نه انسان، نه علم، نه مذهب و نه حتی آزادی. بازرگان خودخواهی (فردگرایی بی‌حد و اندازه) را اساس تمام مشکلات بشر می‌داند و معتقد است: «در ایدئولوژی اسلامی، ملازمه کامل مابین اقتصاد (و هر مسئله دیگر مربوط به فرد و اجتماع) با ایمان و اخلاق وجود دارد.» و به‌صراحت می‌گوید: «کسانی که موافق با معنای اسلامی آزادی بوده‌اند، هیچ‌کدام قصدشان این نبوده که هر کس هر کاری دلش خواست انجام دهد و در نظر آنها مسلما آزادی به معنای فساد، بداخلاقی و بی‌تفاوتی نیست.»
آنان که بازرگان را لیبرال می‌نامند، لااقل اگر در آثار مکتوب و حوزه اندیشه و تعلقات عقیدتی و همچنین عملکرد بازرگان در عرصه اجتماع تامل می‌کردند، شاید می‌پذیرفتند که درباره بازرگان در آن معنا که لیبرالیسم فرهنگی و اجتماعی دلالت دارد، هرگز نمی‌توان داوری شتابزده کرد.
بازرگان البته معتقد بود به زور نمی‌توان مردم را دین‌دار کرد و دین اجباری به کار نمی‌آید و دین‌داری راستین در فرآیند حق انتخاب و آزادی و تربیت‌پذیری مسئولانه میسر می‌شود اما الگوی اجتماعی او، جامعه بی‌دین و لاییک و عاری از مظاهر دینی نبود و این را نه مفید و نه ممکن می‌دانست. بازرگان، خواهان حکومت دینی نبود اما معتقد بود دموکراسی، نظم و حکومت بر مردمی که اکثریت‌شان مسلمان‌ هستند، بدون درنظرگرفتن و رعایت ملاحظات و باورهای دینی ایشان تحقق نمی‌پذیرد و ازاین‌رو، به جد به حکومت دین‌داران علاقه‌مند بود. در دوران کوتاه حکومتش، حجاب اجباری نبود اما نحوه پوشش در ادارات دولتی و اماکن عمومی کاملا به نحوی متفاوت از یک تفکر و نظام مبتنی‌بر آزادی‌های فردی حداکثری مدیریت می‌شد. بازرگان مداخله حکومت در ایمان مردم و جعل ضمانت اجراهای رسمی را برای رعایت احوال و اعتقادات شخصی و حوزه خصوصی نادرست می‌دانست اما هرگز به‌دنبال خصوصی‌کردن حوزه دین نبود. بازرگان به تعهد اجتماعی انسان دین‌دار باور داشت و مومنانه می‌گفت: «انّ الحیات عقیده و الجهاد».
بازرگان و آزادی‌های اقتصادی
«حتی نویسندگان متمایل به فلسفه سیاسی لیبرالیسم که منطقا و ذاتا لیبرالیسم را همبسته با نظام بازار آزاد و اقتصاد سرمایه‌داری نمی‌دانند، به همبستگی تاریخی و واقعی این دو کاملا اذعان دارند» و باز هم اگرچه امروز برخی طرفداران لیبرالیسم در صدد آن‌اند که بباورانند: «لیبرالیسم از نقطه‌نظر حفظ و تامین آزادی‌های فردی به مسئله عدالت اجتماعی و مداخله حکومت در اقتصاد نیز توجه داشته است و می‌گویند که اصولا برخورداری همه شهروندان از حقوق و آزادی‌های فردی، نیازمند توزیع عادلانه منابع و تامین فرصت‌های برابر است و آرمان دولت حداقل، بیشتر مورد نظر آنارشیست‌ها و لیبرتاریانیست‌هاست و نه لیبرال‌ها» اما عملکرد، مواضع و سنت دولت‌ها و احزاب لیبرال جهان در طول بیش از یک قرن، هرگونه تردیدی را منتفی می‌سازد که مالکیت خصوصی بی‌حد و قید و اولویت منافع مالی در اقتصاد سرمایه‌داری، اصلی‌ترین ویژگی لیبرالیسم در قرن بیستم بوده است و اصولا لیبرالیسم در بعد اقتصادی مترادف است با نظام بازار آزاد و سرمایه‌داری. دولت کم‌ترین نقش را در تعادل بازار به عهده می‌گیرد و مدیریت اصلی بر‌اساس قواعد عرضه و تقاضا انجام می‌پذیرد. در نظام لیبرالی، مالکیت خصوصی هیچ محدودیتی ندارد، نه در موضوع، نه در مبانی و نه در میزان و فرد آزاد است که به هر میزان که می‌خواهد، فارغ از هر ملاحظه‌ای و صرفا بر‌اساس معیار سودآوری بر هر نوع کالایی اعمال مالکیت کند.
بازرگان معتقد بود که مابین اقتصاد و هر مسئله دیگر مربوط به فرد و اجتماع با ایمان و اخلاق ملازمه کامل وجود دارد، چنین شخصی قاعدتا نمی‌تواند هدف اصلی اقتصاد را فارغ از ارتباط آن با منافع روانی و معنوی انسان و صرفا محدود به سودآوری بداند؛ شاخصی که با اساس نظام سرمایه‌داری در تعارض است.
قانون اراضی شهری و بسیاری از قوانین و اقدامات دولت موقت با مالکیت خصوصی بی‌حد و حصر ناسازگار می‌نمود. بازرگان البته از نهاد بخش خصوصی دفاع می‌کرد زیرا دولت نفتی را ذاتا نافی روند دموکراتیزاسیون می‌دید، ازاین‌رو، بخش خصوصی مولد را رقیبی اثرگذار و محدودسازنده فعال مایشایی دولت و در راستای تضعیف ساختار استبداد ارزیابی می‌کرد اما نیک می‌دانست که اقتصاد متکی به درآمد نفت، مداخله دولت‌ها را ضروری می‌کند.
توجه بازرگان بیش از مالکیت، معطوف به شیوه مدیریت اقتصادی بود. با این همه به مالکیت خصوصی بی‌حد و قید انتقادات جدی می‌کرد. بازرگان همواره از استقلال اقتصادی و نظام تولید ملی و صنایع کوچک محلی و بایسته‌های حقوق کار و تامین اجتماعی فراگیر، دستمزد عادلانه، شرایط ایمنی و بهداشت کار، نهادهای مدنی و صنفی و سندیکاها دفاع می‌کرد. نظام آموزش و بهداشت همگانی و رایگان، از ابتدایی تا تحصیلات تکمیلی، بیمه، تعاونی و… که در قانون اساسی اول نیز درج شد و اثرات و ثمرات آن تاکنون جاری است، همه و همه از تلاش‌های به یادگار مانده این اصلاح‌گر اجتماعی و خط فکری اوست. بازرگان البته سوسیالیست و چپ‌گرا نبود اما الگوی مطلوب او دولت رفاه بود و نه لیبرال دموکراسی جاری در ایالات‌متحده آمریکا و بریتانیا. چگونه و بر‌اساس کدام معیار متقن می‌توان بازرگان را در زمره طرفداران نظام اقتصادی لیبرالی که مبتنی است بر جهانی‌سازی اقتصاد و حذف و بلع صنایع محلی و ملی توسط اّبّر صنایع فراملیتی قرار داد؟
بازرگان هرگز نه از مالکیت خصوصی بی‌حد و قید دفاع کرد و نه خواهان طرح‌های خصوصی‌سازی و حراج اموال دولتی و متعلق به عموم بود. بازرگان می‌گوید: «از اصل لاضرر و لاضرار فی الاسلام بر می‌آید که اسلام اجازه نمی‌دهد مالکیت و بهره‌مندی از مایملک، سبب زیان دیگران شود. در این صورت، امام یا حکومت اسلامی می‌تواند با جبران حقوق وارده، خلع ید از مالک کند. هر ملک و صنعت و تجارت و فعالیتی که به نحوی از انحاء سبب زیان مادی و معنوی جامع یا تجاوز به حقوق غیر، اعم از کارگر و همسایه و بیگانه شود، شرعا ممنوع و قابل جلوگیری و تبدیل است. ملی کردن یا وقف عام ساختن یک صنعت و تجارت نیز وقتی جامعه ناگزیر باشد و اهل اصلاح و صلاحیت تشخیص دهند که صورت خصوصی آن به زیان جامعه است و راه اصلاحی وجود ندارد، مجاز و بلکه واجب شناخته می‌شود.»
بازرگان می‌گوید: «عدالت اجتماعی در اسلام سابقه دارد و جزیی از ایدئولوژی اسلامی است.» و به صراحت برای مالکیت خصوصی قائل به حدود می‌شود و تاکید می‌کند: «در بیان زیان‌هایی که مال و تمتعات مادی برای فرد و اجتماع به بار می‌آورد نیز چیزی در اسلام فروگذار نشده است. از ایرادها و احترازهایی که توصیه می‌شود، یک سلسله محدودیت‌ها و مراقبت‌ها نتیجه می‌گردد که به منزله کنترل‌های اخلاقی و اقتصادی است و حدودی برای مال‌داری ترسیم می‌نماید.»

بازرگان و آزادی سیاسی
بی‌گمان بازرگان در عرصه سیاست، آزادی‌خواهی کم‌نظیر بود که قول و فعلش یکی بود. با این همه بعید است که بتوان او را در این عرصه هم لیبرال نامید. زیرا بازرگان نه‌تنها دولت را شر مطلق نمی‌دید – او جز ذات خدا به هیچ مطلقی باور نداشت، چه خیر و چه شر – بلکه به‌عنوان سیاستمداری باتجربه و واقع‌گرا می‌دانست در مملکتی که ۸۰درصد بودجه آن بر‌اساس درآمد نفت تنظیم می‌شود که منشأ و مالکیتی دولتی دارد، اصولا نمی‌توان به نقش مدیریت دولت بی‌تفاوت یا کم توقع بود و از دولت، انتظار مداخله و حضور حداقلی داشت. بازرگان می‌دانست که ساختار اقتصاد نفتی مداخله دولت‌ها را ناگزیر می‌سازد و هیچ اصلاح اجتماعی بدون نقش‌آفرینی و مسئولیت‌پذیری دولت به دست نمی‌آید.
به نظر می‌رسد که عنایت ویژه بازرگان به آزادی‌های سیاسی، بیش از آن که به تلقی لیبرالی او باز گردد، به نگاه دینی ایشان و باور به ضرورت آزادی مربوط می‌شود. همان که بازرگان در دادگاه نظامی فریاد کرد: «در محیط استبدادزده خدا پرستیده نمی‌شود. اساس استبداد بر دعوی مشارکت در صفات و حقوق الوهیت دارد و ازاین‌رو، طاغوت‌پرستی نوعی شرک پرستی به حساب می‌آید. هدف اصلی استبداد، کشتن و از میان بردن احساس مسئولیت و امید است. مردم در محیط استبداد نه‌تنها اسم و صفات خدا را نمی‌شنوند و نمی‌شناسند، بلکه دست او را نیز در کارها نمی‌بینند و حضور خداوند در اذهان مردم استبدادزده فراموش و نزدیک به انکار می‌شود.»
بازرگان معتقد است که راه بشر و راه انبیا در نهایت به یک نقطه می‌رسد که همانا آزادی بشر است. به تعبیری می‌توان ادعا کرد که بازرگان انقلابی بود: هم در عرصه دین‌ورزی و هم در سیاست و اجتماع. انقلابی بود از آن جهت که خواهان تغییرات بنیادین هم در درون و باورهای بشر بود و هم در عینیت زیست فردی و اجتماعی انسان، تغییر را لازم و حتی اجتناب‌ناپذیر بر‌می‌شمرد. اما نگاه آمرانه به هیچ پدیده انسانی و از‌جمله به تغییرات یاد‌شده نداشت و می‌گفت: پیامبران نیز به صرف اعلام پیامبری و حمایت الهی هرگز انتظار نداشتند که مردم بی‌چون‌و‌چرا ایمان بیاورند و تصدیق‌شان کنند و هر که جز این رفتار کرد را گردن بزنند. بلکه انبیای الهی دلیل و بینه می‌آوردند، احتجاج و مجادله احسن می‌کردند و در نهایت هم مردم را آزاد می‌گذاشتند تا خودشان ماندن در وضعیت کفر یا پذیرش ایمان را انتخاب کنند. از نظر بازرگان، «لااکره فی الدین» اصل بنیادین توحید و ایمان به خداست و نه شعاری برای به‌دست‌آوردن دل توده‌ها. بازرگان نیز به‌تأسی از این شیوه، در همه عمر نشر آگاهی و یادآوری ضرورت تغییر را به‌نحو تدریجی و جمعی ترویج می‌کرد.

بازرگان و سوسیال‌دموکراسی
اطلاق هر‌نوع فلسفه سیاسی بر منش و روش بازرگان بسیار دشوار است اما شاید غیرممکن نباشد. زیرا بازرگان به این رسیده بود که بشر هم می‌تواند و هم باید راه‌حل برون‌رفت و فائق آمدن بر مشکلاتش را خودش بیابد. بازرگان به خلیفه اللهی و جانشینی انسان بر زمین و اصل همکاری او با خداوند باور دارد و ازاین‌رو، به تقسیم‌کار میان آن دو، پایبند و وفادار و مومن است. اگر که قرار باشد همه کارها را خدا انجام دهد، از انسان جز موجودی تن‌پرور و متوقع و بی‌فایده و مسئولیت‌گریز چیزی به‌جا نمی‌ماند. در همان بحبوحه انقلاب نیز بازرگان از زمره معدود افرادی بود که انقلابی‌زده، برای هر چیز مربوط و نامربوط پسوند «اسلامی» به‌کار نبرد. بازرگان نه به اقتصاد اسلامی، نه بانکداری اسلامی، نه قضاوت اسلامی، نه مجلس شورای اسلامی و نه حتی جمهوری‌اسلامی چندان خوشبین نبود و روی خوش نشان نمی‌داد و از جمهوری دموکراتیک می‌گفت که الگویی شناخته‌شده و تجربه شده برای بشر است؛ اگرچه در دین‌داری و تعلقات روحی و فکری او به اسلام، هیچکس تردید نداشت. پس قاعدتا در گزینش الگوهای مدیریت سیاسی و اجتماعی نیز باید به همین دستاوردها و محدودیت‌های بشری اتکا می‌کرد. شاید به‌کارگیری عنوان سوسیال دموکرات، جامع تمام احوال سیاسی و فکری بازرگان نباشد اما بازرگان به‌مراتب به سوسیال‌دموکراسی نزدیک‌تر بود تا لیبرالیسم.
الگوی مملکت‌داری او دولت رفاهی بود، آزادی و دموکراسی توأم با تامین اجتماعی و رفع نیازهای اساسی مردم. به‌زعم نویسنده، اختلافات میان بازرگان و مهندس سحابی نیز که در نهایت به جدایی زنده‌یاد مهندس سحابی از نهضت آزادی ایران انجامید، به‌رغم آنچه برخی دوستان اصرار دارند بگویند، بازرگان لیبرال‌دموکرات بود و سحابی سوسیال‌دموکرات، به‌هیچ‌وجه با واقعیت سازگار نیست. اساسا دعوای آن دو بزرگوار در سالیان نخست انقلاب، – اگر به‌کارگیری تعبیر دعوا صحیح باشد– نزاع میان سوسیالیسم و سوسیال‌دموکراسی بود، نزاع میان اقتصاد دولت‌محور و اقتصاد جامعه‌محور بود. منتها نه‌تنها سحابی که جمیع چپ‌های ایران، اعم از مذهبی و غیرمذهبی در دهه۶۰، به ترویج سوسیال‌دموکراسی علاقه‌ای نداشتند و آن را مصداق محافظه‌کاری و مانعی بر سر راه عدالت اجتماعی راستین می‌فهمیدند. همان‌گونه که حقوق بشر در آن روزگار، جز در میان بازرگان و برخی یارانش خریداری نداشت و به حقوق بورژوایی تعبیر می‌شد.
در استعفانامه مهندس سحابی و دوستان ایشان از نهضت آزادی، دو نکته کلیدی عنوان شده است: نخست آن که مبارزه با امپریالیسم برای بازرگان اولویت ندارد و هنوز هم آزادی، مهم‌ترین اولویت اوست و دوم آن که بازرگان به‌میزان کافی مطیع رهبری انقلاب نیست. درواقع اختلاف سیاسی بود، نه تعلق‌خاطر معرفتی؛ و هم ازاین‌رو بود که بازرگان را لیبرال و لیبرالیسم را در تضاد با اصول و اهداف انقلاب می‌دیدند. آزادی، کلام اول و کلام آخر بازرگان بود؛ اما آزادی برای او هدف نبود که موضوعیت یافتن و تقدیس هر چیز جز خدا را شرک می‌دانست.

تاریخ ایرانی/

  • تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

زغال سنگ چگونه بوجود می آید

همینک در مجله آنلاین فارسی ها با عنوان زغال سنگ چگونه بوجود می آید در خدمت شما کاربران گرامی هستیم .

چگونگی به وجود آمدن و ساخته شدن زغال سنگ می تواند بسیار جالب باشد .

در ادامه با ما همراه باشید تا به پاسخ سوالتان دست یابید .

زغال سنگ چگونه بوجود می آید 1 زغال سنگ چگونه بوجود می آید

زغال سنگ چگونه بوجود می آید

زغال سنگ در حقیقت نام کانی سیاه رنگی است که از پسماند مواد گیاهی در میلیون ها سال پیش تشکیل شده است .

زغال سنگ به عنوان سوخت و ماده اولیه برخی صنایع شیمیایی برای تولید گاز ، قطران ، کک ، روغن و … استفاده می شود .

از جمله ترکیبات زغال سنگ می توان هیدروژن ، نیتروژن ، اکسیژن و گوگرد را نام برد .

روند ساخت زغال سنگ

همانطور که گفته شد زغال سنگ کانی پر انرژی است که از بقایای مواد گیاهی مثل درختان ، بوته ها و سایر گیاهان زنده میلیون ها سال پیش بوجود می آید .

رشد این گیاهان در دوره های آب و هوایی ملایم و مرطوب اتفاق افتاده است .

زغال سنگ یک نوع سنگ رسوبی است که بخش اعظم آن حدود ۲۵۰ میلیون سال پیش پدید آمده است .

سپس اوضاع برای رشد سرخس های دانه دار گرمسیری بسیار بزرگ و درختان بدون گل غول پیکر در باتلاق های وسیع مساعد شد .

زغال سنگ چگونه بوجود می آید 2 زغال سنگ چگونه بوجود می آید

تشکیل زغال سنگ

این گیاهان پس از خشک شدن و از بین رفتن به داخل باتلاق ها می افتادند و بر اثر خروج اکسیژن فساد بی هوازی تسریع می شد .

پوشش گیاهی به ماده ای لجن مانند بنام پیت ( Peat ) تبدیل شد .

پیت در زیر فشار خشک و سخت شد و به زغال سنگ پیت ( لنیت یا لیگنیت که به زغال سنگ قهوه ای نیز موسوم است ) تبدیل شد .

فشار بیشتر و گذشت زمان ، زغال سنگ قیردار را به وجود آورد که هر ۶ متر ضخامت رسوب گیاهان نخستین به ۰٫۳ متر زغال سنگ تبدیل شده بود .

در نهایت سخت ترین و مرغوب ترین نوع زغال سنگ یعنی آنتراسیت ( Anthracite ) را بوجود آورد .

امیدواریم این مطلب از بخش دانستنی ها مورد پسند شما عزیزان قرار گرفته باشد .

پیشنهاد می کنیم از سایر مطالب فارسی ها دیدن نمایید .

نوشته زغال سنگ چگونه بوجود می آید اولین بار در فارسی ها. پدیدار شد.

  • تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

سوال مخاطب نی‌نی‌بان: سلام با تشکر از سایت خوبتون من یک سال قصد بارداری دارم متوجه شدم دو پولیپ ده میلی دارم ایا میشه بدون که عمل کنم با داشتن پولیپ باردار بشم؟

پاسخ دکتر نوشین نظری، متخصص زنان و زایمان:

اگر سن شما زیر ۴۰ سال است و این پولیپ ها بدون علامت است شش ماه اقدام
داشته باشید اگر باردار نشدید حتما پولیپ ها باید با جراحی برداشته شوند.

  • تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

خبر از قرنطینه اوین آمده بود. همان جایی که در تمام ۲۰ روزی که ناآرامی‌ها در جریان بوده آن‌قدر اخبار ضدونقیض از آن بیرون آمده بود که نمایندگان مجلس را به صرافت بازدید از آن انداخت.

مهشید ستوده*: خبر از قرنطینه اوین آمده بود. همان جایی که در تمام ۲۰ روزی که ناآرامی‌ها در جریان بوده آن‌قدر اخبار ضدونقیض از آن بیرون آمده بود که نمایندگان مجلس را به صرافت بازدید از آن انداخت. حالا خبر جدید درست از روز چهارشنبه در فضای مجازی آغاز شد. منبع خبر هم هرچند حالا تمایلی ندارد جزییات بیشتری از خبری که منتشر کرده را بدهد اما اعلام کرده بود بر‌اساس آنچه خانواده برخی بازداشت‌شدگان اعلام کرده بودند به آنها در روزهای بازداشت قرص خورانده شده است. سازمان زندان‌ها خبر را تکذیب کرده است. محمود صادقی، نماینده تهران که خبر را به نقل از خانواده بازداشتی‌ها منتشر کرده بود در واکنش به این خبر بر درخواست مجلس برای بازدید از اوین تاکید کرد.

مجلس: تایید نمی‌کنیم
محمد کاظمی، نایب‌رییس کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس در واکنش به برخی خبرها درمورد خوراندن قرص به برخی بازداشت‌شدگان اوین که درنهایت جان باخته‌اند به «وقایع‌اتفاقیه» گفت: «من این خبر را نشنیده‌ام و به‌همین‌دلیل آن را تایید نمی‌کنم». او در ارتباط با احتمال دیدار با خانواده‌های بازداشت‌شدگان یا آن دسته از بازداشت‌شدگانی که در زندان جان باخته‌اند نیز گفت: «ما برنامه‌ای برای دیدار با خانواده کشته‌شدگان یا بازداشت‌شدگان آزادشده نداریم».کاظمی تصریح کرد: «تنها برنامه کمیسیون حقوقی و قضایی، بازدید از زندان اوین است که امیدواریم این هفته این بازدید صورت گیرد».

سازمان زندان‌ها: انتشاردهندگان را تحت تعقیب کیفری قرار می‌دهیم
اما روابط عمومی سازمان زندان‌ها نیز در واکنش به خبر اجبار بازداشت‌شدگان به خوردن برخی قرص‌ها، ضمن تکذیب و رد این ادعای واهی، طرح مطالبی از این دست را مصداق نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی دانست و اعلام کرد که اشخاص مطرح‌کننده این دروغ و تهمت بزرگ را در اسرع وقت و در دادسرای عمومی و انقلاب تهران تحت تعقیب قانونی قرار خواهد داد. به گزارش روابط عمومی سازمان زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور، در ادامه این اطلاعیه آمده است: «ضمنا خلاصه‌ای از اقدامات مرتبط با مسائل بهداشتی و درمانی که به‌عنوان خدمات این سازمان به تمامی محکومان و متهمان در بدو ورود به تمامی زندان‌های کشور ارائه می‌شود به شرح ذیل به استحضار مردم شریف ایران اسلامی می‌رسد: تمامی زندانیانی که وارد زندان می‌شوند پرسشنامه‌هایی را جهت تشکیل پرونده شخصیت تکمیل می‌کنند که یکی از بخش‌های آن مربوط به شناسنامه بهداشتی و سلامت آنان است. در این فرآیند به‌هیچ‌وجه در مبادی ورودی به زندانیان دارویی ارائه نمی‌شود و چنانچه در یک فرد زندانی بیماری خاصی تشخیص داده شود فرد مذکور به واحد بهداری زندان یا در صورت نیاز به مراکز بهداشتی و درمانی سطح شهر اعزام می‌شود. مجددا تاکید می‌شود مطالب منتشرشده دراین‌خصوص کذب بوده و انتشاردهندگان آن برابر مطلب صدر این اطلاعیه تحت تعقیب کیفری قرار خواهند گرفت».

دولت: پیگیریم
دراین‌میان دولتی‌ها نیز تاکید دارند پیگیر وضعیت بازداشت‌شدگانی که این‌روزها خبرهای بیرون‌آمده از قرنطینه زندان اوین، خانواده‌های آنها را نگران کرده خواهند بود. بر‌این‌اساس معاون پارلمانی رییس‌جمهور با بیان اینکه نمایندگان خواستار رسیدگی به وضعیت بازداشتی‌ها به‌ویژه خانم‌ها هستند تا هرچه زودتر تعیین‌تکلیف و آزاد شوند، گفت: «طبیعتا آن مقداری که در اختیار دولت باشد مسائل مربوط به افراد بازداشت‌شده را پیگیری می‌کند». به گزارش ایلنا، حسینعلی امیری درباره شکایت خانواده‌های برخی بازداشت‌شدگان حوادث اخیر مبنی‌بر بدرفتاری با آنان و طرح این شکایات با نمایندگان مجلس گفت: «آن چیزی که از طریق نمایندگان به دست من رسیده، این است که ۴۳ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی که از طیف‌های مختلف هم هستند نامه‌ای را خطاب به رییس‌جمهور نوشتند و به من دادند که تحویل داده شد».او درباره این درخواست گفت: «نمایندگان خواستار رسیدگی به وضعیت بازداشتی‌ها به‌ویژه خانم‌ها هستند تا هرچه زودتر تعیین‌تکلیف و آزاد شوند. درباره مطلبی که درباره بدرفتاری با بازداشتی‌ها گفته شده من در جریان نیستم. از وزیر دادگستری بپرسید؛ ایشان به شما پاسخ می‌دهند». امیری تاکید کرد: «آقای رییس‌جمهور بار‌ها در جلسات دولت تاکید کردند بین کسانی که به قصد بی‌نظمی، تخریب، آتش‌زدن اموال عمومی و بیت‌المال و ایجاد مزاحمت برای شهروندان آمدند با آن کسانی که به‌دنبال این هستند که حرف‌هایشان شنیده شود باید تفکیک‌هایی را قائل شویم و نباید همه را با یک نگاه ببینیم. این تاکید رییس‌جمهور است و طبیعتا آن مقداری که در اختیار دولت باشد مسائل مربوط به افراد بازداشت‌شده را پیگیری می‌کند». او در پاسخ به این پرسش که آیا نمایندگان خواستند کسی از دولت هنگام بازدید از بازداشتگاه‌ها و اوین همراه آنها باشد، گفت: «چنین درخواستی را نمایندگان به وزیر دادگستری داده بودند، وزیر هم در حال پیگیری موضوع است».

از بهارستان تا اوین
حالا بازدیدی که قرار است از زندان اوین صورت بگیرد، تکلیف بسیاری از شایعات یا خبرها را مشخص خواهد کرد. همان‌گونه که در روزهای پرالتهاب سال ۸۸ بازدید نمایندگان مجلس از زندان اوین و ارائه گزارش، بسیاری از نقاط تاریک را روشن کرد حالا هم چشم امید خیلی‌ها به بازدیدی است که قرار است اعضای کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس از زندان اوین داشته باشند تا ابهامات درمورد نحوه فوت بازداشت‌شدگان، وضعیت بهداشتی و سلامت آنها در زمان بازداشت و رفتار صورت‌گرفته با آنها برطرف شود. باید منتظر ماند و دید هیاتی که این هفته از بهارستان عازم اوین می‌شوند چه خبرهای جدیدی از دل قرنطینه این بازداشتگاه بیرون می‌آورند.

*وقایع اتفاقیه/

  • تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

سوال مخاطب نی‌نی‌بان: سلام خسته نباشید من قصدبارداری دارم و دو روز پشت سر هم با همسرم نزدیکی داشتم امروز لکه بینی دارم و گاهی وقتا پایین شکمم درد میگیره و مکرر ادرار دارم آیا امکان داره که باردار باشم؟

پاسخ دکتر نوشین نظری، متخصص زنان و زایمان:

بهتر است برای اقدام به بارداری در روزهای پشت هم نزدیکی نکنید که ضمن عدم
فشار بیش از حد به بدن شانس التهاب کاهش پیدا کند. مصرف مایعات گرم و محفوظ
نگه داشتن ناحیه زیر دل توصیه می شود.  

  • تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

رکس تیلرسون، وزیرخارجه آمریکا به منظور گفت‌وگو با اروپایی‌ها درباره موضوعات مربوط به سوریه، کره شمالی، اوکراین و همین‌طور ایران، فردا آمریکا را به مقصد پایتخت‌های اروپایی ترک خواهد کرد.

محمد جمالی*: رکس تیلرسون، وزیرخارجه آمریکا به منظور گفت‌وگو با اروپایی‌ها درباره موضوعات مربوط به سوریه، کره شمالی، اوکراین و همین‌طور ایران، فردا آمریکا را به مقصد پایتخت‌های اروپایی ترک خواهد کرد. به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت‌خارجه این کشور، سخنگوی وزارت‌خارجه هیدر نورت در نشست خبری خود با اعلام خبر سفر تلیرسون به داووس سوییس برای شرکت در اجلاس جهانی اقتصاد در سال ۲۰۱۸ اشاره داشت که او پیش از داووس برای دیدار با بوریس جانسون، وزیر امورخارجه انگلیس به لندن سفر خواهد کرد و دو طرف پیرامون مسائل مربوط به منافع دوجانبه ایران، کره شمالی، سوریه و اوکراین گفت‌وگو خواهند کرد، تیلرسون پس از دو روز از لندن به پاریس خواهد رفت تا در دیدار با مقامات فرانسوی پیرامون نگرانی‌های مشترک گفت‌وگو کند. آخرین مقصد اروپایی تیلرسون ورشو پایتخت لهستان خواهد بود، بنا بر اظهارات سخنگوی وزارت‌خارجه آمریکا هدف از این سفر تقویت روابط دو طرف و گفت‌وگو پیرامون امنیت منطقه‌ای، چالش‌های جهانی و رونق روابط اقتصادی اعلام شده است. اگرچه جزییات رسمی دیگری از این سفرها منتشر نشده است اما به نظر می‌رسید بحث درباره اعمال نظر ترامپ در مورد برجام و موضوع توان موشکی ایران در دستور کار تیلرسون قرار داشته باشد. اما تحرکات آمریکایی‌ها به همین سفر ختم نمی‌شود. مایک پنس، معاون رییس‌جمهور آمریکا عصر دیروز کشورش را به مقصد خاورمیانه ترک کرد تا پس از سفر به قاهره و امان وارد تل‌آویو شود. به گزارش آسوشیتدپرس موضوع اصلی این سفر چهار روزه پیگیری دستور دونالد ترامپ، رییس‌جمهور ایالات‌متحده در به رسمیت شناختن قدس به‌عنوان پایتخت رژیم صهیونیستی است اما با توجه به تحرکات دیپلماتیک این‌روزهای آمریکایی‌ها و تاکید ترامپ به لزوم تغییر در محتوای برجام و متوقف کردن برنامه موشکی ایران، گمانه‌هایی از تلاش آمریکا برای افزودن اردن و مصر به اجماع منطقه‌ای علیه ایران وجود دارد. اردن و مصر در ماه‌های اخیر با مواضع عربستان‌سعودی درباره فلسطین و همین‌طور ایران همراهی نکردند.


برجام و آمریکا در جلسه شورای امنیت
در طرف دیگر نیکی هیلی، سفیر آمریکا در سازمان ملل در جلسه پنجشنبه شب شورای امنیت با اشاره به حمایت ایران از دولت سوریه و بشار اسد و همین‌طور پشتیبانی از حزب‌ا‌لله با تکرار ادعاهای پیشین خود ایران را منشا بی‌ثباتی در منطقه خواند. به گزارش آسوشیتدپرس، هیلی با متهم کردن روسیه در مورد وتوی سه قطعنامه شورای امنیت، این کشور را مانع جلوگیری سازمان ملل از خلع سلاح شیمیایی اسد معرفی کرد. این ادعا درحالی مطرح می‌شود که بنا بر اعلامیه رسمی که شورای امنیت سازمان ملل در مهر ماه سال ۹۴ منتشر کرد سلاح‌های شیمیایی که در اختیار دولت سوریه بود زیر نظر کارشناسان سازمان ملل امحا شد. اما در جلسه پنجشنبه دیگر اعضای شورای امنیت نیز به سخنان نماینده آمریکا واکنش نشان دادند، نماینده فرانسه در شورای امنیت ضمن اشاره به نفش فرانسه در تدوین پیش‌نویس برجام موضع رسمی کشورش را این‌طور تبیین کرد: «ما خواستار اجرای برجام هستیم که سنگ بنای امنیت و ثبات منطقه‌ای و جهانی است. برجام به موضوع برنامه موشک بالستیک ایران نمی‌پردازد.» به گزارش ایسنا، نماینده فرانسه در جلسه شورای امنیت درباره موضوع منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی این‌طور ادامه می‌دهد: «برجام تمامی نگرانی‌های ما از جمله در زمینه موشک‌های بالستیک را برطرف نکرده است. فرانسه در طرح‌های پیشنهادی در زمینه منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی، فعال است و باید فعال باقی بماند.» نماینده سوئد نیز در این جلسه ضمن اشاره به حمایت اروپا از برجام تاکید کرد: «برجام نمونه‌ای مهم از توان دیپلماسی است. هدف برجام تضمین ماهیت صلح‌آمیز برنامه هسته‌ای است و باعث تقویت ساختار عدم اشاعه می‌شود. همان‌طور که فدریکا موگرینی گفت اتحادیه اروپا به اجرای کامل این توافق‌نامه پایبند است. برجام به امنیت منطقه و فراتر از آن کمک کرد.» نماینده هلند هم برجام را دستاوردی مهم در عرصه دیپلماسی بین‌المللی دانست. و از همه طرف‌ها خواست تا به تعهدات خود در برجام پایبند باشند. او همین‌طور اظهار داشت: «من از پیشنهاد فرانسه برای گفت‌وگو درباره موضوعات مربوط به ایران استقبال می‌کنم.» در همین رابطه ایسنا گزارش می‌دهد که سرگی لاورف، وزیر امورخارجه روسیه خطاب به شورای امنیت گفت: «ما به‌دلیل منافع سیاسی برخی کشورها نمی‌توانیم برجام را که یک توافق بی‌مانند بین‌اللملی است لغو کنیم». آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل هم خواستار آن شد تا نگرانی‌های مربوط به برجام از طریق مکانیزم‌های تعیین شده در این توافق حل شود.

گنگره ضد ایران
به نظر می‌رسد آمریکا از تلاش همه‌جانبه علیه برجام و توان دفاعی ایران دست‌بردار نیست، لیز چنی و پیتر روسکم دو نماینده جمهوریخواه کنگره آمریکا بنج شنبه شب طرحی را به کنگره بردند که «قانون تحریم‌ها و سیاست آزادی ایران» نام دارد. در بیانیه معرفی این طرح که در صفحه مخصوص لیز چنی در پایگاه اطلاع‌رسانی گنگره آمده است برجام یکی از خسارت‌بارترین توافق‌های تاریخ آمریکا خوانده شده است. نویسندگان این طرح مدعی هستند که برجام برای جلوگیری ایران از دستیابی به سلاح هسته‌ای کافی نیست و باید بر‌اساس گفته‌های رییس‌جمهور آمریکا اصلاح و تقویت شود. همین‌طور این طرح برای جلوگیری از آنچه آمریکایی‌ها اقدامات بی‌ثبات‌ساز ایران در منطقه می‌خوانند معرفی می‌شود. محور اصلی این قانون ۴۱ صفحه‌ای اعمال تحریم‌های جدید علیه نیروهای نظامی ایران است که در حوزه‌های مختلف از جمله برنامه موشکی فعال هستند. همین‌طور تلاش خواهد شد تا محدودیت‌های جدید و همین‌طور نظارت‌های گسترده‌تر در برجام اعمال شود.

*وقایع اتفاقیه/

  • تاریخ : ۳۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

سوال مخاطب نی‌نی‌بان: ۳۳ ساله ام و مادر یک پسر ۱۳ ماهه هستم . پسرم را با زایمان طبیعی به دنیا آوردم. زایمانم خوب بود، ولی جفت بعد از زایمان تا یک ساعت خارج نشد و دوباره به اتاق عمل رفتم تا جفت را خارج کردند. برای بچه بعدی که قرار است سال آینده اقدام کنم و استرس زایمان گرفته ام. آیا می توانم دوباره طبیعی زایمان کنم؟ ممکن است جفت دوباره خارج نشود؟ با توجه به سنم فاصله گذاری خوبی بین بچه هایم انتخاب کرده ام؟

پاسخ دکتر زهره موسوی، متخصص زنان و زایمان:

شما مشکلی برای زایمان طبیعی ندارید. اما در مورد علت عدم خروج باید گفت که منقبض نشدن رحم و به تله افتادن جفت در دهانه رحم از جمله مسائلی است که باعث می شود جفت در رحم باقی بماند و در مورد شما کار به عمل جراحی و خارج کردن جفت بکشد. در مورد جفت هم به نظر نمی آید مشکل تهدید کننده ای برای شما وجود داشته باشد. در مورد فاصله گذاری سنی هم بله مناسب است. قبل از ۳۵ سالگی هم به نفع مادر است و هم به نفع جنین. اختلاف سنی بین سه تا پنج سال بین دو فرزند مطلوب است. 

  • تاریخ : ۲۹ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : متن

سوال مخاطب نی‌نی‌بان: دکتر برای من لیتراکس ۲/۵ از شب پنجم پریودم تا پنج شب دو عدد و ویتامین ای  ۲۰۰  شبی ۱عدد تجویز کرده اما هم آزمایش خون هم سونو را گفت طبیعی است و هیچ مشکلی ندارید. با توجه به اینکه ۳۰ سالم است و پنج ماه هم هست که من و همسرم برای باردار شدن اقدام کرده ایم و نتیجه نگرفتیم نمی دانم قرص ها را مصرف کنم یا نه!؟ چون شنیدم احتمال دوقلوزایی وجود دارد.

پاسخ دکتر کتایون برجیس، متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی:
دوست عزیز شما باید برای بارداری تحت نظر باشید و این دارویی هم که برای شما تجویز شده داروی ملایمی است و می توانید آن را مصرف کنید.

صفحه 3 از 914
قبلی 12345678910 بعدی 203040...«